Rob Brehm - Leven met een steunhart (LVAD)
Over mijn leven als patiënt en mijn persoonlijke ontwikkeling sinds 2008
Laatste artikelen

Lieve mensen,

Gelukkig blijft mijn gezondheid redelijk stabiel, ook de uitslagen van de laatste poli-controles waren goed. Aangezien ik dit blog ruim 8 jaar geleden ben gestart om mijn ziekte- en herstelproces met jullie te delen, is daarmee nu de reden om verder te gaan met dit blog weggevallen. Ik dank jullie allen voor het lezen van dit blog de afgelopen jaren en wens jullie het allerbeste. Hartelijke groet,

Rob

Reacties (1)

Lieve vrienden,

Ik ben nog steeds stabiel en voel me prima. Daarom konden wij ingaan op een uitnodiging van goede vrienden - die we al heel lang kennen - om een vakantie in hun huis in Zuid Frankrijk door te brengen. Dat gaat volgende week gebeuren en dat betekent, dat we voor de 2e keer gaan vliegen. We hebben er vertrouwen in, dat het allemaal goed zal verlopen, maar natuurlijk hebben we deze reis samen met het LUMC goed voorbereid. Alle benodigde documenten m.b.t. de LVAD zijn binnen en alle lichten staan op groen. We verheugen ons er zeer op. Vandaag nog naar de polikliniek in het LUMC voor een halfjaarlijks controlebezoek aan de maag-, darm- en leverarts. De maandelijkse injecties met Somatuline werken goed en het is gelukkig rustig met de darmbloedingen. Hiernaast ben ik ook bewust bezig om het principe van 'mind over body' toe te passen, door een positieve geestelijke instelling. Ik weet inmiddels, dat het voor mij in ieder geval, mogelijk is om lichamelijke processen door middel van de geest te beinvloeden. Geest en lichaam zijn per slot van rekening ook een eenheid, die invloed op elkaar hebben. Oude gezegden als 'een gezonde geest in een gezond lichaam' zijn een waarheid, die duidelijk maken, dat het geest-/lichaamsysteem tot op zekere hoogte een zichzelf genezend geheel vormt. Het is dus mogelijk om met de juiste mindset op een positieve wijze samen te werken met alle geweldige inspanningen van de gezondheidszorg. Onderdeel hiervan vormt ook een bewuste leefstijl, waardoor je bewerkstelligd, dat bijv. door bewust te eten en te drinken en/of te waken voor voor het lichaam schadelijke gewoonten - zoals roken - je gewoon goed gaat zorgen voor je lichaam. Dit alles ondersteund elkaar enorm in het gezingsproces en geeft uitzicht op een gelukkig leven. Want je gelukkig voelen is een staat van Zijn en heeft daarom weinig uit te staan met lichamelijke beperkingen of -ongemakken. Ik leef in dankbaarheid en vreugde met God en alle lieve mensen om mij heen.

Ik voel me geliefd en gezegend,

Rob

Reacties

Lieve vrienden en vriendinnen,

Het is alweer 5 jaar geleden, dat ik mijn steunhart kreeg en dat hebben we samen met familie en vrienden gevierd, en hoe! Geweldige dag geworden en in een sfeer, waar iedereen zich bewust was van dit bijzondere feit, dat ik alweer 5 jaar mag leven met diezelfde familie en vrienden. Ik beschouw dat toch nog steeds als een wonder en een geschenk of genade, hoe je het maar noemen wilt. Heel bijzonder wanneer je elke dag weer bewust mag beleven. Dit geeft me een sterk gevoel van dankbaarheid, dat mijn eigen gevoel daarover overstijgd. Dat geldt ook nog steeds voor meerdere ervaringen van alledaagse dingen. Alles wat eerst zo vanzelfsprekend leek, is nu een bewuste beleving van bijvoorbeeld kleuren, muziek, smaken en kunst. Het heeft allemaal een grotere intensiteit, wellevender, sprankelijker, bruisend en vol schittering. Alles lijkt te stralen en lacht me toe. Inmiddels weet ik wel waar dat door komt. Ik leef nu iedere dag met Jezus, die sinds mijn laatste operatie zeer aanwezig is in mijn leven. Het geeft een gevoel van vreugde en geluk, welbevinden en welzijn, continu, iedere dag weer. Ik denk, dat daar ook die gesublimeerde vorm van dankbaarheid vandaan komt. Wat een verschil met het verleden, waarbij ik de 'afwezigheid' van het Goddelijke ervaarde als een leegte van binnen, een gevoel van heimwee en eenzaamheid, ondanks de gezelligheid van mijn eigen thuis en alle lieve mensen om me heen. Het voelt nu vervuld, heel en volledig. Ik hoop en geloof, dat het in alle liefde mij vergund is om wederom 5 jaar temidden van alle naasten, die ik zo lief heb, op deze mooie planeet te mogen blijven. Vandaag precies 3 maanden terug is helaas mijn oudste broer Ben, die één jaar ouder dan ik was, wel overleden, eveneens door hartfalen. Zijn gemis is groot, maar ik weet, dat we elkaar en een heleboel anderen in het hiernamaals weer mogen ontmoeten. Hij rustte in vrede. Amen.

Rob

Reacties (2)

Broeders en zusters,

zijn we uiteindelijk allemaal van elkaar. We staan elkaar bij in onze nood en helpen en ondersteunen waar nodig, toch? Dit lijkt zo vanzelfsprekend en voelt ook natuurlijk aan, maar de praktijk is toch vaak net even anders. Angst weerhoud ons er vaak van om de hand te reiken naar onze naasten die hulp nodig hebben. Begrijp me goed, ik wil hier geen moraliserende verhalen ophangen van wat we allemaal zouden 'moeten' doen vanuit menselijk oogpunt, maar wil een lans breken voor de kleine noden onder ons. Daar waar vandaag de dag bijna alle aandacht en (nood)hulp uitgaat naar de (oorlogs)vluchtelingen uit vooral islamitische landen en 'staten', wil ik toch ook aandacht vragen voor het kleine en grotere leed om ons heen. Nederland lijdt aan bloedarmoede, het verkeert in sociaal deplorabele staat. We hoeven maar om ons heen te kijken om zelf te kunnen vaststellen, dat de calculerende burger niet meer bestaat en veranderd is in een calculerende overheid. Onze verzorgingsstaat is lang niet meer adequaat en onze regering heeft vooral oog voor onze economische situatie en de hiermee samenhangende belangen van het grootbedrijf en onze bestuurlijke elite. De 'calculerende' burger is vaak aangewezen op de voedselbank, omdat het voorzieningenniveau te kort schiet. De Kerstdagen staan weer voor de deur en ik wens iedereen natuurlijk feestelijke dagen toe, maar hoop ook dat iedereen die al vrede gevonden heeft of hier nog naar zoekt in Nederland kan rekenen op een warm hart en wij hier de komende tijd bewust aandacht aan geven. Ieder op zijn of haar manier. Vrede vind je namelijk niet alleen in landen waar geen oorlog heerst maar ook en misschien wel juist in ons eigen warme hart. 

Vrede op aarde,

Rob

Reacties (1)

Lieve allemaal,

Het gaat goed met mij. Ik voel me goed en heb zin in het leven. Vorige week was er wel een kleine kink in de kabel, omdat er een darmbloeding verholpen moest worden. In het LUMC is dat weer vakkundig opgelost en kon ik zaterdag na een opname van vijf dagen weer naar huis. Zoals alles in het leven heeft ook deze ziekenhuisopname een keerzijde. Het positieve eraan is niet alleen dat het euvel verholpen is, maar je ook weer een nog grotere waardering krijgt voor het leven van alledag. Ik realiseer me meer dan ooit, dat dit 2e leven een geschenk is van God, waardoor ik nog enige tijd - naar ik hoop en verwacht - op deze aarde mag verblijven. Het is niet alleen zo fijn om hier en nu te zijn, maar geeft mij nog meer mogelijkheden en kansen om geestelijk te groeien. De planeet is namelijk de enige locatie in dit Universum, waar wij als mensen actief kunnen deelnemen aan het leven en alles wat we doen en waarvoor we kiezen kunnen ervaren. Dat komt omdat - zoals Albert Einstein voor ons al eens uitgezocht heeft - wij hier kunnen leven in ruimte en tijd, waardoor wij oorzaak en gevolg kunnen ervaren en beleven. Dit is de wereld waar dualiteit bestaat, alles heeft een tegenpool, een tegenhanger, Goed en kwaad, Licht en donker en noem maar op. Ook wij kunnen in dit leven steeds keuzes maken tussen handelingen, die ons geestelijk laten groeien of handelingen, die ons verder van onze ziel - en daarmee van God - brengen.  Hierdoor raken wij in dit proces van het leven steeds meer in verbinding met ons hogere Zelf of raken deze verbinding kwijt, zoals al voor veel mensen al generaties lang geldt in deze westerse wereld. Het leven blijft dan beperkt tot de ervaringen van ons ego. Dit is niet het leven zoals dat bedoeld is en geeft ons alleen maar uitzicht op de dood. Gelukkig ervaart ieder mens een leegte in zijn leven, waardoor hij met tussenpozen blijft zoeken naar de zin van het leven en alle vragen daar omheen. Als het goed is - en dat is het altijd uiteindelijk - gaat ieder mens op zoek naar Zichzelf en naar God. Vaak gebeurt dit pas wanneer men hopeloos vast is gelopen, onderin de put zit of vroegtijdig dreigt te overlijden. Dan worden we ineens weer zo nederig als een kind en gaan we openstaan voor een verbinding met God. Het is natuurlijk nooit te laat om te leren, maar beter ware het wanneer we eerder in ons leven de tijd en ruimte genomen hadden om een communicatielijntje met God te openen en zijn Aanwezigheid in ons leven te ervaren. Wij kunnen dan onder zijn bezielende leiding dit leven vrucht laten dragen. Ik wens jullie deze ervaring allemaal toe.

Jullie zijn gezegend,

Rob

Reacties (1)

Lieve mede-mensen,

Om te beginnen: het gaat nog steeds hartstikke goed! Ik leef in dankbaarheid, geniet van iedere dag en iedereen om mij heen. Ik voel me geliefd, gezegend en beschermd. Groot goed! Ik heb wel eens meer in dit blog melding gemaakt van een radicale ommezwaai in mijn leven, nadat ik ben gaan ervaren, dat ik mijn ziel ben en niet zoals ik eerst dacht en automatisch aannam mijn lichaam. Een verschuiving in de werkelijkheid, een verandering van het perspectief waarmee je naar het leven kijkt en alles wat hier en nu op deze planeet gebeurd. Nu ik weet, dat mijn werkelijke staat van Zijn mijn Ziel is, ga je ook vanuit je ziel leven en je kijk op het leven bijstellen. Achteraf beschouwd is het voor mij allemaal wel logisch, omdat mijn lichaam slechts is uitgerust met vijf zintuigen: zien, horen, ruiken, voelen en niet geheel onbelangrijk smaak! Hiernaast realiseer ik me nu ook, dat ook het denkvermogen van mijn hersens beperkt is. Niet omdat ik geestelijk gehandicapt ben o.i.d. (alleen lichamelijk enigzins zoals de meeste van jullie wel weten), maar omdat de mens nu eenmaal begrensd is in zijn denkcapaciteit en bevattingsvermogen. Daarom is het normaal, dacht ik, dat je jezelf in eerste instantie vanuit je lichaam bekijkt en een vaag vermoeden hebt, dat je ook wel eens een ziel zou kunnen hebben. That's it! Geen notie van het bestaan van een zesde zintuig, een besef van een hoger Zelf, geestelijke groei of helderheid in bewustzijn! En niet te vergeten: het bestaan van God en alles wat daar bij komt aan geestelijk leven. Inmiddels weet ik - zoals gezegd - wel beter. Wanneer je dagelijks gaat leven vanuit je ziel, dan ontstaat er langzaam meer helderheid in al je vermogens, anders geformuleerd, je gaat helderder zien etc., maar ook helderder denken en bewuster leven. Het bewustzijn wordt verruimd waardoor je in staat bent om meer van de waarheid te zien; je zou het ook buitenzintuiglijke waarneming kunnen noemen. Dit is een proces. Een geleidelijke ontwikkeling in geestelijke vermogens, waardoor je het leven beter kunt bevatten en begrijpen en een beter zicht krijgt op de werkelijkheid. Hierdoor trekt de mist op en krijg je een helder zicht op wie mensen echt zijn: Zielen die vaak hopeloos op zoek zijn naar Zichzelf, hun Hogere Zelf dus, waarmee 'tijdelijk' het contact verbroken is en daardoor enigzins verdwaasd ronddolen op deze planeet. Ken Uzelve en 'To be or not to be, that's the question' zijn door de eeuwen heen belangrijke aanwijzingen geweest. Aan de slag, zou ik zeggen!

Hou van jullie,

Rob

Reacties (1)

Lieve mensen,

Het is alweer even geleden dat ik mijn laatste blog schreef, maar het is in de tussenliggende tijd heel goed gegaan. Gisteren weer voor een kwartaalcontrole naar het ziekenhuis geweest en alle uitslagen waren goed. Over drie maanden weer terugkomen. In de afgelopen maanden lekker bezig geweest. Joke is sinds 1 mei gepensioneerd en we zijn aansluitend begonnen met ons huis van binnen lekker op te knappen. Inmiddels is alles behangen, geverfd en goed schoon gemaakt. We hebben ook een nieuwe slaapkamer gekocht, dus vanaf volgende maand zal het slapen nog beter gaan en ook het uitslapen, want dat kan nu. Met een mooie zomer voor de deur zien we de komende tijd met plezier tegemoet. Binnen het gezin en de familie is ook alles goed, dus we zijn gezegend met de nodige voorspoed. Ik ben hier iedere dag wanneer ik wakker wordt diep dankbaar voor. Een dankbaarheid ten opzichte van het leven en van een God die dit alles mogelijk maakt. Het zijn soms vreemde tegenstellingen, dat enerzijds gezegend zijn met een voorspoedige periode en anderzijds heel de wereld 'in brand' lijkt te staan. Het geweld komt steeds dichter bij en evenzo de economische malaise die nu vanuit Griekenland ook over de rest van de Europese Unie zijn uitwerking niet zal missen. Een drama voor het Griekse volk, dat 'verraden' is door haar voormalige bestuurders, overheid en de overige elite o.a. bestaande banken en het grootbedrijf. De corruptie lijkt daar uitgevonden, maar vergis jullie niet, deze tiert ook welig rond in de noordelijke landen van Europa, waaronder ons eigen Nederland. Ik probeer deze beide ontwikkelingen toch maar van enige afstand te bekijken, waardoor je het zicht kan houden op het tijdsgewricht waarin we leven, die zich kenmerkt door een crisis die in mijn ogen toch noodzakelijk is om uit deze wanorde te geraken en ons zal brengen naar een nieuwe wereldorde, waarin meer plaats is voor de menselijke maat der dingen. Want hele grote instituties lijden onherroepelijk tot machtsmisbruik. Laten we bidden voor de Grieken en ze blijven zien als medemensen in nood. Ik wens iedereen toch een heel fijne vakantieperiode en geniet van onze vrijheid!

Namasté,

Rob

Reacties (1)

Lieve mensen,

Deze maand heb ik mijn steunhart (LVAD=left ventriculair assist device) alweer vier jaar. Dat gaan we de 22ste natuurlijk vieren. Ik maak al enige tijd een stabiele periode door. Gisteren in het LUMC geweest voor de nodige controles en alle uitslagen waren goed en soms zelfs beter dan een kwartaal geleden. Alleen mijn kaliumgehalte was aan de lage kant, dus ik moet nu de komende week kaliumpillen slikken. Wat wel bij de ICD (Implanteerbare Cardioverter Defibrillator) controle werd vastgesteld is, dat ik de dag daarvoor na inspanning 8 uur lang VT's (Ventriculaire Tachycardie) heb gehad. Hierbij vertoont het hart een ongewoon hoog ritme van de kamers. Afgezien van een onrustig gevoel en grote vermoeidheid heb ik er verder niet veel van gemerkt. Het lage kaliumgehalte zal hier waarschijnlijk mede de oorzaak van zijn geweest. Het hart is dan gevoeliger voor ritmestoringen. Vandaag voel ik me weer prima. De dag voor de controles was ik overigens ook in het LUMC in verband met een bijeenkomst van cardiologen uit allerlei landen, die ook bezig zijn met het opstarten van het implanteren van LVAD's als therapie. Aangezien ik één van de eerste patiënten toentertijd was, heeft Dr. Verwey mij gevraagd daarbij aanwezig te zijn, omdat ze mijn 'case' ter illustratie als voorbeeld zou nemen. Zij heeft aan de hand van een PowerPoint-presentatie mijn gehele medische historie op hoofdlijnen besproken, waarna ik enkele vragen heb beantwoord, waarbij men vooral belangstellend was in de voor- en nadelen van het dragen van een LVAD in de dagelijkse praktijk. Ging goed en was leuk om te doen. Wat je je dan wel weer realiseert, is dat na wat er allemaal gebeurt is je gewoon een enorme geluksvogel bent (dat is wat anders dan af en toe geluk hebben). Daarnaast is het mooi dat je daar vier jaar na implantatie in levende lijve kan staan. Heel bijzonder want het blijft vooralsnog een experiment! Ik hoop dat mijn aanwezigheid daar mede aanleiding is voor andere ziekenhuizen waar ook ter wereld om met deze ontwikkeling te starten. Het zou toch fantastisch zijn wanneer het implanteren van een LVAD een serieus alternatief voor harttransplantatie kan worden. Zoveel mensen die nu nog voortijdig komen te overlijden, doordat er geen donorhart bijtijds beschikbaar is of niet voor transplantatie in aanmerking komen. Mijn dank voor dit prachtige resultaat dat ik nog mag leven, gaat dagelijks nog uit naar het team van het LUMC dat dit bewerkstelligd heeft en natuurlijk naar Jezus die mij gered heeft.

Het ontroerd mij nog altijd,

Rob

Reacties (2)

Wanneer je zoals ik een tijd 'in de wachtkamer van de dood' heb gezeten, wachtende op het opengaan van de deur naar 'de hemel' en een stem die roept: Hoi Rob, kom verder, we hebben op je gewacht, want 'je tijd' zit erop, dan kan het niet anders, dan dat je gedwongen wordt na te denken over de relativiteit van je bestaan hier op aarde. Het maakt je bewust van de onvermijdelijkheid van een leven dat begrenst is en denk je na over de vraag wat er aan de andere kant van de grens zal zijn. Maar nadenken heeft geen zin, want onze hersenen en zintuigen zijn ontoereikend en dus niet in staat er een beeld van te maken. Toch hebben we wel een idee over een grenzeloos bestaan en een leven na de dood. En zoals ieder idee is het inspiratie die ons wordt ingegeven en een concept wordt in onze hersenen en onze geest. Wij hebben dan niet 'iets voor ogen', maar het is meer een innerlijke projectie, een innerlijk weten. Als mens hier op aarde zijn wij in staat om een verbinding aan te gaan met onze ziel in een  andere dimensie en van hieruit meer 'zicht' te krijgen op 'het totaal plaatje'. Anders geformuleerd: ons bewustzijn te verruimen. Nu zijn we in staat om wel meer te begrijpen van het leven en dus ook de eeuwigheid daarvan. Een schitterende ontdekking! Letterlijk, want ons Licht gaat schijnen en worden Liefde als 'werk in uitvoering'. Nu is de cirkel rond en weten we, dat we nooit in een wachtkamer hoeven te gaan zitten. Er valt niks te wachten. We gaan moeiteloos de 'grens' over van het ene bestaan naar het andere, waarmee een continuïteit ontstaat en er dus niets stopt. We glijden van de ene dimensie over naar een andere. The circle of life is compleet. Het leven zelf is dus eindeloos, net als het gehele universum. We hoeven dus nergens bang voor te zijn, want dit geldt voor ieder mens!

Amen,

Rob

Reacties

Lieve mensen,

Zo aan het einde van het jaar kijk ik altijd weer even terug en kan ik in ieder geval tevreden vaststellen, dat het voor mij een heel stabiel jaar is geweest, slechts twee ziekenhuisopnames en die hadden in directe zin niets met mijn hart of LVAD te maken. Het gaat gelukkig nog steeds heel goed met mij. Ook de uitslagen van het laatste polibezoek deze maand waren goed, ik moet alleen na de feestdagen zorgen, dat ik wat overtollige kilootjes kwijtraak,  want die zijn er tussen Oud en Nieuw en de Kerstdagen zo gaandeweg toch weer aangekomen. Maar goed dat gaat me zeker lukken, want ik moet zuinig zijn op mijn lichaam. Hoewel het jaar 2014 voor Nederland, Europa en de rest van de wereld - om het zacht uit te drukken - nogal turbulent is verlopen, heb ik mijn innerlijke rust en vrede kunnen vasthouden. Dit is naar mijn mening volkomen toe te schrijven aan de Liefde van Jezus die ik steeds in mij voel en ervaar. Een mooie beroering van tijd tot tijd, die alleen maar door het woord vreugde benaderd kan worden. Zoals zo vaak schieten ook hier woorden tekort om een haast bovennatuurlijke ervaring goed te omschrijven. Maar het is een soort energie-uitwisseling die soms heel dichtbij komt en voelbaar is. Ik kijk dus met vertrouwen uit naar het nieuwe jaar, waarbij ik hoop, dat ook in mijn directere omgeving weer meer harmonie mag ontstaan. Ik wens iedereen dat toe.

Vrede op aarde,

Rob

Reacties (2)
Categorieën
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl